Cansu
New member
Murat'ın sistem yaklaşımı da yalnızca “erkeksi” değildi. O da müşterinin rahatlığını hesaba katıyordu.
İki yaklaşımın birleştiği noktada iyi servis ortaya çıkıyordu.
Bence bu, günlük hayatta da önemli bir ders.
Bir problemi çözmek için yalnızca “En hızlı nasıl yaparım?” diye sormak yeterli olmayabilir.
Bazen “Bunu yaparken karşımdaki insan ne hissedecek?” sorusu da aynı derecede değerlidir.
Peki siz bir restoranda servis sırasında hangisini daha fazla önemsiyorsunuz: Hız mı, nezaket mi, kurala uygunluk mu?
Servis Kuralları Nereden Geldi?
Bu sorunun tarihsel tarafı ise daha ilginç.
Bugünkü restoran kültürü bir anda ortaya çıkmadı. Avrupa'da saray ve aristokrasi çevresindeki yemek ritüelleri, daha sonra otelcilik ve profesyonel restoran sektörünün gelişmesiyle birlikte belirli servis standartlarının oluşmasına katkıda bulundu.
Özellikle 19. yüzyılda Fransız mutfağının ve klasik Fransız servis anlayışının uluslararası otelcilik kültürü üzerindeki etkisi oldukça güçlüydü.
Daha sonra otelcilik okulları ve profesyonel eğitim kurumları, masa düzeni ve servis tekniklerini sistematik biçimde öğretmeye başladı.
Böylece garsonluk yalnızca “yemeği masaya götürmek” olmaktan çıktı.
Masa düzeni, çatal-bıçakların yerleşimi, bardakların konumu, servis sırası ve misafirle iletişim gibi ayrıntılar profesyonel eğitimin parçaları haline geldi.
Bugün birçok kişi bu kuralları gereksiz bir resmiyet olarak görebilir.
Fakat tarihsel açıdan bakıldığında bu standartların önemli bir işlevi vardı: Kalabalık salonlarda farklı çalışanların aynı kaliteyi sağlayabilmesi.
Yani servis kuralları biraz da büyük ölçekli organizasyonların ortaya çıkardığı bir ihtiyaçtı.
Eski Kurallar Değişirken Ne Kaybediyoruz?
Restoranımızdaki sohbet burada biraz daha derinleşti.
Zeynep, “Eskiden insanlar masada daha fazla kurala uymak zorundaymış. Şimdi ise restoran deneyimi daha rahat,” dedi.
Murat buna tamamen katılmadı.
“Kuralların azalması bazen kalite standardının da azalması demek.”
Ben ise ikisinin arasında kaldım.
Çünkü bugün bir restorana gittiğimizde çoğu zaman garsonun tabağı tam olarak hangi taraftan koyduğundan çok, bize nasıl davrandığını hatırlıyoruz.
Bizi acele ettirdi mi?
Siparişimizi dikkatle dinledi mi?
Bir sorun çıktığında çözüm buldu mu?
Masaya yaklaşırken konuşmamızı böldü mü?
Bunların hepsi servis deneyiminin parçaları.
Dolayısıyla klasik servis kuralları tamamen ortadan kalkmış değil. Fakat modern restoran kültürü bu kuralları müşterinin konforuyla birlikte değerlendirmeye başladı.
Bir başka deyişle, kural amaç değil, iyi hizmetin araçlarından biri.
O Akşam Öğrendiğim En İlginç Şey
Gece sona ererken garson hesabı getirdi.
Murat yine gülerek, “Hesap hangi taraftan gelir?” diye sordu.
Zeynep kahkaha attı.
“Artık bunu da araştırma.”
Garson yanımıza geldi ve hesabı masanın uygun olan bölümüne bıraktı.
İkimiz de bir an durup birbirimize baktık.
Sonra gülmeye başladık.
Çünkü birkaç saat önce büyük bir mesele gibi tartıştığımız “sol mu, sağ mı?” sorusunun aslında daha geniş bir soruya dönüştüğünü fark etmiştik:
Bir davranışın doğru olması, yalnızca kurala uygun olması anlamına gelir mi?
Bence servis kültürünün asıl ilginç tarafı burada.
Klasik kurallar bize düzeni öğretir.
Modern yaklaşım ise koşulları değerlendirmeyi öğretir.
Profesyonel çalışan, hangi durumda hangi yöntemin uygun olduğunu bilmelidir. Ama bunu yaparken masadaki insanı da unutmamalıdır.
Bu yüzden “Servis sol taraftan mı yapılır?” sorusuna benim bulduğum en gerçekçi cevap şu:
Yiyecek servisinde klasik batı servis geleneğinde sol taraf önemli bir konuma sahiptir; ancak servis tekniğine, restorana ve koşullara göre uygulama değişebilir. İçeceklerin sağdan sunulması ve kullanılmış tabakların sağdan kaldırılması gibi klasik uygulamalar da bu genel sistemin parçasıdır.
Kaynak olarak klasik otelcilik ve yiyecek-içecek hizmetleri eğitimlerinde kullanılan servis terminolojisine bakıldığında bu ayrımların uzun süredir öğretildiği görülüyor. Bununla birlikte günümüz restoranlarında hizmet anlayışı, katı ritüellerden ziyade verimlilik, güvenlik ve misafir konforunu birlikte değerlendiren daha esnek bir yapıya sahip.
Belki de mesele gerçekten hangi taraftan servis yapıldığı değil.
Mesele, o tabağı masaya koyarken karşımızdaki insanı ne kadar düşündüğümüz.
Bir garsonun elindeki tabak küçük görünebilir. Ama o tabağın hareketinde yüzlerce yıllık yemek kültürü, otelcilik eğitimi, toplumsal alışkanlıklar ve modern müşteri beklentileri bir araya geliyor.
Şimdi merak ediyorum:
Sizce iyi bir garson için kuralları eksiksiz bilmek mi daha önemli, yoksa gerektiğinde kuralı müşterinin rahatlığına göre esnetebilmek mi?
Ve daha ilginci:
Bir restoranda size yapılan servisten yıllar sonra hatırladığınız şey gerçekten tabağın hangi taraftan geldiği mi, yoksa size nasıl hissettirdiği mi?
İki yaklaşımın birleştiği noktada iyi servis ortaya çıkıyordu.
Bence bu, günlük hayatta da önemli bir ders.
Bir problemi çözmek için yalnızca “En hızlı nasıl yaparım?” diye sormak yeterli olmayabilir.
Bazen “Bunu yaparken karşımdaki insan ne hissedecek?” sorusu da aynı derecede değerlidir.
Peki siz bir restoranda servis sırasında hangisini daha fazla önemsiyorsunuz: Hız mı, nezaket mi, kurala uygunluk mu?
Servis Kuralları Nereden Geldi?
Bu sorunun tarihsel tarafı ise daha ilginç.
Bugünkü restoran kültürü bir anda ortaya çıkmadı. Avrupa'da saray ve aristokrasi çevresindeki yemek ritüelleri, daha sonra otelcilik ve profesyonel restoran sektörünün gelişmesiyle birlikte belirli servis standartlarının oluşmasına katkıda bulundu.
Özellikle 19. yüzyılda Fransız mutfağının ve klasik Fransız servis anlayışının uluslararası otelcilik kültürü üzerindeki etkisi oldukça güçlüydü.
Daha sonra otelcilik okulları ve profesyonel eğitim kurumları, masa düzeni ve servis tekniklerini sistematik biçimde öğretmeye başladı.
Böylece garsonluk yalnızca “yemeği masaya götürmek” olmaktan çıktı.
Masa düzeni, çatal-bıçakların yerleşimi, bardakların konumu, servis sırası ve misafirle iletişim gibi ayrıntılar profesyonel eğitimin parçaları haline geldi.
Bugün birçok kişi bu kuralları gereksiz bir resmiyet olarak görebilir.
Fakat tarihsel açıdan bakıldığında bu standartların önemli bir işlevi vardı: Kalabalık salonlarda farklı çalışanların aynı kaliteyi sağlayabilmesi.
Yani servis kuralları biraz da büyük ölçekli organizasyonların ortaya çıkardığı bir ihtiyaçtı.
Eski Kurallar Değişirken Ne Kaybediyoruz?
Restoranımızdaki sohbet burada biraz daha derinleşti.
Zeynep, “Eskiden insanlar masada daha fazla kurala uymak zorundaymış. Şimdi ise restoran deneyimi daha rahat,” dedi.
Murat buna tamamen katılmadı.
“Kuralların azalması bazen kalite standardının da azalması demek.”
Ben ise ikisinin arasında kaldım.
Çünkü bugün bir restorana gittiğimizde çoğu zaman garsonun tabağı tam olarak hangi taraftan koyduğundan çok, bize nasıl davrandığını hatırlıyoruz.
Bizi acele ettirdi mi?
Siparişimizi dikkatle dinledi mi?
Bir sorun çıktığında çözüm buldu mu?
Masaya yaklaşırken konuşmamızı böldü mü?
Bunların hepsi servis deneyiminin parçaları.
Dolayısıyla klasik servis kuralları tamamen ortadan kalkmış değil. Fakat modern restoran kültürü bu kuralları müşterinin konforuyla birlikte değerlendirmeye başladı.
Bir başka deyişle, kural amaç değil, iyi hizmetin araçlarından biri.
O Akşam Öğrendiğim En İlginç Şey
Gece sona ererken garson hesabı getirdi.
Murat yine gülerek, “Hesap hangi taraftan gelir?” diye sordu.
Zeynep kahkaha attı.
“Artık bunu da araştırma.”
Garson yanımıza geldi ve hesabı masanın uygun olan bölümüne bıraktı.
İkimiz de bir an durup birbirimize baktık.
Sonra gülmeye başladık.
Çünkü birkaç saat önce büyük bir mesele gibi tartıştığımız “sol mu, sağ mı?” sorusunun aslında daha geniş bir soruya dönüştüğünü fark etmiştik:
Bir davranışın doğru olması, yalnızca kurala uygun olması anlamına gelir mi?
Bence servis kültürünün asıl ilginç tarafı burada.
Klasik kurallar bize düzeni öğretir.
Modern yaklaşım ise koşulları değerlendirmeyi öğretir.
Profesyonel çalışan, hangi durumda hangi yöntemin uygun olduğunu bilmelidir. Ama bunu yaparken masadaki insanı da unutmamalıdır.
Bu yüzden “Servis sol taraftan mı yapılır?” sorusuna benim bulduğum en gerçekçi cevap şu:
Yiyecek servisinde klasik batı servis geleneğinde sol taraf önemli bir konuma sahiptir; ancak servis tekniğine, restorana ve koşullara göre uygulama değişebilir. İçeceklerin sağdan sunulması ve kullanılmış tabakların sağdan kaldırılması gibi klasik uygulamalar da bu genel sistemin parçasıdır.
Kaynak olarak klasik otelcilik ve yiyecek-içecek hizmetleri eğitimlerinde kullanılan servis terminolojisine bakıldığında bu ayrımların uzun süredir öğretildiği görülüyor. Bununla birlikte günümüz restoranlarında hizmet anlayışı, katı ritüellerden ziyade verimlilik, güvenlik ve misafir konforunu birlikte değerlendiren daha esnek bir yapıya sahip.
Belki de mesele gerçekten hangi taraftan servis yapıldığı değil.
Mesele, o tabağı masaya koyarken karşımızdaki insanı ne kadar düşündüğümüz.
Bir garsonun elindeki tabak küçük görünebilir. Ama o tabağın hareketinde yüzlerce yıllık yemek kültürü, otelcilik eğitimi, toplumsal alışkanlıklar ve modern müşteri beklentileri bir araya geliyor.
Şimdi merak ediyorum:
Sizce iyi bir garson için kuralları eksiksiz bilmek mi daha önemli, yoksa gerektiğinde kuralı müşterinin rahatlığına göre esnetebilmek mi?
Ve daha ilginci:
Bir restoranda size yapılan servisten yıllar sonra hatırladığınız şey gerçekten tabağın hangi taraftan geldiği mi, yoksa size nasıl hissettirdiği mi?